بود و بشاعران « 1 » و دانشمندان « 2 » احسان و اكرام ميكرد . يمين الدوله ابو القاسم محمود بن سبكتكين ( متولد در 360 و متوفى بسال 321 هجرى ) با وجود تعصّب شديد در مذهب سنت و بىمايگى ادبى و علمى بسبب ميلى كه بجلوه دادن جلال و شكوه دستگاه سلطنت خود داشت شيوهء اميران دانش‌گستر و معاصران هنرپرور خويش را تعقيب

--> ( 1 ) - مانند حكيم ابو بكر محمد بن على خسروى سرخسى و ابو القاسم زياد بن محمد قمرى گرگانى ( رش : علامهء قزوينى ، حواشى چهار مقالهء نظامى عروضى ص 155 ؛ عوفى ، لباب الالباب ج 2 ص 18 - 19 ) و مسته مرد ( رش : ابن اسفنديار ص 139 ) . نظامى عروضى ( چهار مقاله ص 28 ) گويد : « اما اسامى ملوك طبرستان باقى ماند بقمرى گرگانى و رافعى نشابورى و كفائى گنجهء و كوسه فالى و پوركله . » ( 2 ) - شمس المعالى قابوس با علما معاشرت و ارتباط داشت و آنان را نوازش و انعام ميكرد : ابو ريحان بيرونى بدربار وى رفت و كيا ابو الحسن كوشيار بن لبان بن با شهرى گيلى و ابو الفرج على بن حسين بن هندو ( متوفى بسال 420 هجرى در جرجان ) در خدمت او بودند ، و شيخ رئيس ابو على بر اثر شهرت علم‌پرورى و دانش دوستى آن امير از خوارزم به قصد دربار وى حركت كرد . عوفى ( لباب الالباب ج 1 ص 31 ) دربارهء وى گويد : « و با آنكه فضل همه فضلا سخرهء بيان او بوده است در كرم چنان گشاده بنان بود كه فضلاء عالم متاع فضل بدر او مىبردند و بار دانش در حضرت او مىگشادند . » .